TRG MLADENACA 7 – MATIČARSKO ZDANJE

Spratnu palatu na Trgu Mladenaca podigao je pred kraj života plemić i župan Feliks Parčetić (1830–1889). Plemstvo je stekao zahvaljujući doprinosu unapređenju odnosa Mađara i Srba, urbanizaciji Novog Sada i razvoju prosvete. U dokumentima se poslednji put pominje 1888. godine, prilikom odbrane grada od poplave.

Pred kraj XIX veka palata je kratko bila u vlasništvu porodice Flau, a početkom XX veka kupuje je dr Armin Kosović, poznati stomatolog, predsednik Jevrejske opštine i javni radnik. On je temeljno obnovio zgradu – uveo vodovod, izgradio kupatila i modernizovao grejanje.

Nakon Prvog svetskog rata, visoki troškovi održavanja doveli su do prodaje palate.

Država ju je 1947. godine konfiskovala i predala na upotrebu Gradskom narodnom odboru, a danas je u njoj smeštena Matičarska služba.

Glavna fasada sa devet osa naglašena je centralnim rizalitom. U prizemlju se nalazi reprezentativan kolski ulaz, a na spratu masivni balkon na pet konzola.

Prozori su polukružno završeni i smešteni u dekorativne ramove, dok spratni imaju barokne frontone u formi voluta. Balusteri na balkonskoj ogradi ponavljaju se i na parapetima prozora, stvarajući upečatljivu horizontalu.

Rizalit kruni niska atika sa dijamantskim frizom i kartušom sa plemićkim grbom.

Poseban detalj je centralna konzola balkona, oblikovana kao povijena figura starca sa pastirskim šeširom.

Unutrašnjost krasi prostrani hol sa trokrakim stepeništem, ornamentisanom ogradom od kovanog gvožđa i masivnim stubovima od imitacije mermera.

Sprat je prvobitno bio organizovan kao jedan stan sa svečanim salama i nizom soba u dvorišnim krilima. Zidovi i plafoni bogato su dekorisani motivima anđela, lavljih maski, vegetabilnih ornamenata i frizova.

Tokom obnove devedesetih godina otkrivene su i oslikane kompozicije sa anđelima, koje su restaurisane i delom dislocirane.

Palata je raskošan primer zrelog istoricizma. Sa dvorišnim krilima i visokom zidano–gvozdenom ogradom formirala je zatvoreno dvorište.

Ime autora projekta nije sačuvano; graditelj Anton Tikmajer pominje se verovatno samo u vezi sa radovima na obnovi koje je sproveo dr Kosović početkom XX veka.